ประวัติจังหวัดหนองคาย

หนองคายเป็นจังหวัดหนึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของประเทศไทยซึ่ง จังหวัดหนองคายอยู่ใกล้กับเขตชายแดน ไทย-สปป.ลาว โดยมีแม่น้ำโขงกั้นกลางระหว่างชายแดน ซึ่งชาวบ้านทั้งสองฝั่งแม่น้ำต่างก็มีการคมนาคม การขนส่งที่เข้าถึงกัน จังหวัดหนองคายเป็นจังหวัดหนึ่งที่เงียบสงบมากอีกจังหวัดหนึ่งในประเทศไทย มีเนื้อที่ประมาณ 3,027 ตารางกิโลเมตรมีพื้นที่ติดริมฝั่งแม่น้ำโขง อีกทั้งมีชื่อเสียงด้านการเที่ยวประเพณีรวมถึงการชมบั้งไฟพญานาค

ในอดีตจังหวัดหนองคายอยู่ในพื้นที่ช่วงสมัยล้านช้าง โดยในตอนนั้นเป็นเมืองเวียงคุก เมืองปากห้วยหลวงซึ่งในปัจจุบันเป็นอำเภอโพนพิสัย จังหวัดหนองคายถูกปรากฏในพงศาวดารซึ่งคาดว่าปกครองโดยกษัตริย์แห่งเวียงจันทร์ ในช่วงปี พ.ศ.2098 – พ.ศ.2109 ซึ่งตามวัดโบราณต่างๆยังพบรูปวาดที่ปรากฏในสมัยล้านช้างอีกด้วย ต่อมาราวปี พ.ศ.2322 สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ได้นำทัพชัยชนะบริเวณหัวเมืองหนองคาย ที่ยังตกถูกในการควบคุมของเวียงจันทร์ ต่อมาได้ถูกปล่อยทิ้งร้างและชาวเมืองได้ไปตั้งถิ่นฐานในเมืองปะโค ซึ่งเป็นอำเภอเมืองหนองคายในปัจจุบัน ต่อมาในปี พ.ศ. 2428 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เกิดสงครามกองทัพฮ่อ มายึดบริเวณชายแดนจังหวัดหนองคาย และพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงโปรดเกล้าให้ พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทองกองก้อนใหญ่ กรมหลวงประจักษ์ศิลปาคมขณะดำรงพระอิสริยศเป็น กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคม เป็นแม่ทัพปราบฮ่อครั้งนั้นจนพวกฮ่อแตกหนีไป ในปี พ.ศ. 2475 ได้มีคำสั่งสถาปนาเมืองข้าหลวงปกครอง ให้เป็นการปกครองแบบผู้ว่าราชการจังหวัด และได้มีการตั้งจังหวัดนี้เป็นจังหวัดหนองคายขึ้น